Bir Kötü Hava Gezmesi

Sizce de havalar çok bunaltıcı değil mi? Hem soğuk hem de insanın ruhunu sıkıyor. Bütün gün evde kapalı kalmak hiç hoş değil, hele de küçük bir çocukla. Aktivite, oyun falan filan da bir yere kadar. 12 saat evde ne aktivitesi yapabiliriz, nasıl kaliteli vakit geçirebiliriz? Ben beceremiyorum valla. Önerilere açığım ama...

Rutin, Çok Rutin...

Bir gün nasıl başlıyor, nasıl bitiyor anlamıyorum. Sabahları gözlerimi zor açıyorum, akşamları kendime vakit ayırabilmek için de kapatmak istemiyorum. Yoruluyorum, bazen sıkılıyorum, daralıyorum ama cidden anlamıyorum, zaman nasıl bir hızla akıp geçiyor. 

30. yaş günüme bir aydan az bir zaman kaldı. Efe dokuz aylık oldu. Ben ne zaman büyüdüm, anne oldum, Efe ne zaman doğdu da yerinde durmayan bir afacana dönüştü. 

Hey zaman! Sana soruyorum, bu acelen ne? Biraz yavaş geçip gitsen, tadın damağımızda kalmasa, seni şöyle sindire sindire, tadına doya doya yesek olmaz mı? Olmaz di mi? Nereye yetişeceksen?

Şu sıralar her şey çok rutin, hatta öyle rutin ki, sırf değişiklik olsun diye bir sabah beyaz peynir bir sabah kaşar peyniri yiyorum, bir sabah yeşil bir sabah siyah çay içiyorum. 

Sabahları uykumu almış olarak uyanmak istiyorum ama Efe'nin gak guklarıyla uyanıyorum. Şöyle güzelce, uzun uzun keyfini çıkara çıkara kahvaltı yapmak istiyorum, ama bir yandan Efe'yi doyurmaya çalışırken ben de ne yersem kardır diyorum. Öğlen uykusuna kadar kendi kendine oynasa da ben de iki satır kitap okusam diyorum, yerde yuvarlanırken içimin geçtiğini fark ediyorum. Akşam olsa da babası gelince biraz nefes alsam diyorum, yemek hazırla, ye, yedir, masayı topla, çay, kahve derken bitip tükendiğimi hissediyorum. Herkes uyudu, ben de azıcık keyfime bakayım diyorum, ortalığı topla, oyuncakları topla, bulaşık makinasını aç, çamaşırları topla, katla derken uykusuzluktan bittiğimi fark ediyorum ve kendimi yatağa zor atıyorum. 

Yine de her şey için şükrediyorum. Önce eşim sonra da oğlum için teşekkür ediyorum, tanrıya ya da evrene, sebebi her kimse ya da neyse. Çekirdek ailemi çok seviyorum. Her türlü rutine, yorgunluğa, bitkinliğe rağmen...

Bazı Kararlar

Merhaba,
Umarım hepimiz için güzel bir hafta olur. Havalar her ne kadar çok da iç açıcı olmasa da biz modumuzu düşürmeyelim. Her şeye rağmen yaşamak çok güzel. Hayat kısa, tadını çıkaralım. Sevelim, sevilelim, bol bol gülelim :)

Dün eşimle bazı kararlar aldık. Belki çoğu insanın zaten yaptığı şeylerdir ama biz kendimizi hayatın koşturmacasına öyle kaptırmışız ki, yaptığımız hatanın farkında bile değildik. Şöyle ki, aynı evin içinde birbirimizi özler olduk. Ben sabahtan akşama kadar Efe ile ilgilenmekten yoruluyorum, eşim de iş yerindeki yoğunluktan çok yoruluyor. Haliyle akşam olunca pestilimiz çıkmış halde tv karşısında yayılıp kalıyoruz. Garibim Efe de kendi kendine oynamak zorunda kalıyor. Çok sıkılırsa ya da başka bir problemi olursa mızıklıyor ve biz de o zamanlar sırayla ilgileniyoruz. Onun dışında bir gözümüz tv de bir gözümüz cep telefonlarında, saçma sapan hallerdeyiz. Doğru düzgün ne sohbet var ne muhabbet. Efe uyur uyumaz zaten biz de uyuyoruz. Al sana en kalitesizinden ailecek geçirilememiş zaman.

Baktık ki işler pek iyi gitmiyor, bu gidişe bir son vermeye karar verdik. Ve yukarıda da söylediğim gibi bazı kararlar aldık. Bundan sonra akşamları tv açılmayacak, telefonlar sadece acil çağrılar için kullanılacak, birlikte oyunlar oynanacak, kısacası ailecek "kaliteli zaman" geçirilecek. Bakalım başarabilecek miyiz?

Şu "kaliteli zaman" meselesi de ayrı bir konu, onu da sonra konuşuruz artık.

Şimdilik bu kadar, Efe uyandı, gitmem lazım :)

Bugün

Bugün kendime bir güzellik yaptım :)

Dün pazardan aldığım bu otları bardağa koydum, vazoya çiçek koyar gibi :)

Bakmayın sadece ot dediğime, bence en güzel otlar arasında ilk sıraları zorlar bunlar. 

O ne koku, o ne renk. 

Çok güzeller çok. 

Kim ki onlar? 

Tabi ki Reyhan ve Nane. 

Arkadaki şapşik de Efe :)

O zaman bu gün hepimiz için reyhan gibi mis kokulu, nane gibi ferah olsun. 

Sevgiyle. ..

Ne Var Ne Yok?

Herkese merhaba!
Şimdi güzel şeylerden, neşeli haberlerden konuşmak vardı ama malesef!
Her gün mutlaka içimizi kan ağlatacak bir olay yaşanırken nasıl neşeli olunabilir ki?
Olunamıyor malesef!
Geleceğimizden çok endişeliyim, en çok da içimde her gün biraz daha büyüyen ve her şeyden bihaber olan masum için!
Hani ailemiz biraz fazla üstümüze düştüğünde isyan bayraklarını çekerdik de onlar da anne baba olunca anlarsınız derlerdi ya, meğer ne kadar da doğru söylüyorlarmış! Henüz miniğimizi kucağımıza almış değiliz ama onun için endişelenmeye, her an onu düşünmeye, onun için düzgün beslenmeye, hareketlerimize dikkat etmeye çoktan başladık bile. Hamilelik testindeki çift çizgiyi gördüğümüz andan itibaren hayatımızın merkezine yerleşti. Umarım ilerde beni böyle bir dünyaya neden getirdiniz diye kızmaz bize :(

Kış Geldi / Günlük#3

Herkese merhaba,

Her ne kadar kış mevsiminde olsak da bugünü sevdim.

Bugün hem haftanın, hem ayın hem de yeni bir mevsimin ilk günü.

O zaman kendimiz ve başkaları için güzel şeyler dileyelim ve içimizi umutla dolduralım. 

Günlük#2

Herkese Merhaba :)

Sendromsuz pazartesiniz ve mutlu bir haftanız olsun...

Benim bir derdim var dostlar. Şöyle ki, akşam başımı yastığa koyduğumda türlü çeşitli planlar yapıyorum, hayaller kuruyorum, hedefler koyuyorum kendime, sabah uyandığımda hepsi yalan oluyor. Yani yalan oluyor derken unutuyorum sanmayın, unutmuyorum da hepsi gün ışığında ya çok ütopik geliyor, ya da çok saçma, sonra da tüm hevesim kaçıyor. Size de oluyor mu böyle?

Günlük#1

Güzel bir hava var bugün İzmir'de. 

İçimizi ısıtan, güç veren, umuda sevk eden, mutlu eden bir güneş "merhaba dünyalı" diyor bize :) Tadımı çıkarmak için son günlerin, sonra arasan da bulamazsın, bulsan da böyle ısınamazsın diyor. Ne yapayım, ben de güneşin sözünü dinliyorum ve ofisten firar edip dışarı çıkıyorum, yanıma da yeni başladığım kitabımı alıyorum.